Tijd voor je kind

In augustus verschijnt van Harry Walburg het boek "Tijd voor je kind. Kiezen voor vaderschap nieuwe stijl" (uitgeverij Kosmos Z&K). Dit boek gaat over het kiezen van mannen voor het vaderschap nieuwe stijl; hun motieven, maar ook wat hun ervan kan weerhouden.

In 'Tijd voor je kind' komt ook het perspectief van mannen aan bod. Van daaruit wordt onder meer ingehaakt op de maatschappelijke discussie 'over' mannen en zorg. Verder wordt ingegaan op het mannelijke functioneren: Op welke wijze communiceren mannen, hoe pakken ze problemen aan, welke behoeften hebben ze in hun relatie en wat betekent vader zijn voor hen? De praktijk van het vaderschap nieuwe stijl komt uitgebreid aan de orde. Hierin wordt beschreven wat de consequenties zijn van de keuze voor vaderschap nieuwe stijl voor het werk, de relatie met de partner, de band met de kinderen en voor het organiseren van huishouden en zorg. "Tijd voor je kind. Kiezen voor vaderschap nieuwe stijl" komt in augustus uit bij uitgeverij Kosmos Z&K en is vanaf dan te verkrijgen in de boekhandels.

Hier volgt een voorproef van "Tijd voor je kind".

Verhalen over vaders

Iedereen heeft een band met zijn vader; ook al is deze man al voor de geboorte verdwenen naar een onbekende bestemming. Eén van de ontwikkelingen die de jonge vader meemaakt is dat de relatie met de eigen vader verandert. Vaak blijkt deze intensiever te worden. Hij is opeens zelf vader, verantwoordelijk voor zijn kind en zelf ‘kind af’. Hij staat nu tussen zijn ouders en het kind in, hoort opeens bij de tweede generatie. Jonge vaders blijken vaker te bellen naar en brieven te schrijven aan de eigen ouders. De eigen vader wordt meer een gelijke: iemand die uit ervaring advies kan geven.
Tegelijk wordt de jonge vader met de band met zijn eigen vader (en moeder) geconfronteerd. Hij gaat meer over het vaderschap nadenken en moet beslissen hoe hij het zelf zal doen, hetzelfde als of anders dan de eigen vader. Het is niet ongebruikelijk dat conflicten en onvrede die allang verwerkt leken te zijn, nu opnieuw actueel worden.
Het anders doen dan de eigen vader, blijkt uit onderzoek van Vincent Duindam onder zorgende vaders, is één van de voornaamste redenen voor mannen om meer betrokken te zijn bij zorg voor kinderen en huishouden. Slechts vier procent van de door hem onderzochte mannen heeft de eigen vader als model kunnen zien voor het eigen vaderschap.
Verhalen van bekende en minder bekende Nederlanders over hun vaders leveren een soms ontroerend en soms herkenbaar beeld op van die zwijgzame in zichzelf teruggetrokken man, die sterk aanwezig is, maar zelden iets van genegenheid laat zien. Zoals in het boek ‘Nooit genoeg, volwassen kinderen over hunvader’ uit 1996. ‘Hij is doodgegaan zonder ooit tegen mij te zeggen dat ik iets goeds gedaan had. Terwijl ik weet dat hij apetrots op mij was.’ , is een herkenbaar citaat. De strenge en rechtvaardige vader die zijn zoon of dochter aanspoorde tot steeds meer, zonder direct zijn trots aan hem of haar te laten blijken. De vader aan wie men nooit kan tippen, die nu nog op afstand lijkt toe te kijken of zoon- en dochterlief het wel goed doet.
Dit beeld van de traditionele vader wekt nostalgische herinneringen op en is tegelijk iets waar jonge mannen niet op zouden willen lijken. Waar dan wel op is de vraag? Want anders doen betekent niet onmiddellijk dat men weet hoe dat dan anders moet. Eén ding is duidelijk: jonge mannen willen er in elk geval vaker voor hun kinderen zijn: zij willen een aanwezige vader zijn.