Wederwaardigheden

2e Column door Frans Ottenhof

De wederwaardigheden van een aanstaande vader oftewel het geluk op de vierkante centimeter.

Verstopt achter mijn viriele zonnebril aanschouw ik smachtend de zomerse taferelen die aan mij voorbijtrekken. Opwaaiende zomerjurken. Wat zou er toch met Oek de jong gebeurd zijn die een vijftiental jaren geleden dit boek schreef en meteen tot een aanstormend talent gebombardeerd werd. Een wat oudere heer zie ik vertwijfeld om zich heen kijken, kennelijk de weg kwijt.

Ik word met "mevrouw" aangesproken. Dit overkomt mij zeker een paar keer per maand. Mijn vriendin geloofde dit aanvankelijk niet totdat ze het een aantal keren meemaakte. Maar ik zit er maar mee. Loop ik er verwijfd bij? Een te vrouwelijke coupe misschien? Zal ik mijn snor laten staan voor de duidelijkheid? Aan een gebrek aan mannelijke sexualiteit kan het niet liggen. Ik word immers voor de tweede keer vader.
Gerustgesteld steek ik over terwijl ik in mijn ooghoeken ineens een paar fraaie, edoch niet geheel gebruinde benen ontwaar.
Betekenisvolle blikken worden uitgewisseld, een auto komt piepend tot stilstand. God straft onmiddellijk en de gedachten aan overspel worden ruw verstoord. Buiten adem weet ik de overkant te halen.

Mijn vriendin is zwanger en de voorbereidingen op de geboorte nemen allengs toe. De baby-kamer heringericht, baby-kleertjes, geboortekaartjes, bedenken van namen etc.
De drukte van een geboorte, familieleden, kennissen, vrienden en collega's die op kraambezoek komen.
Nina, mijn dochter, heeft nu nog een plank met ongebruikte beren en andersoortige knuffels.
Ik vrees dat er nog een plank bijkomt. Praktische zaken heb ik het liefst. Kleertjes bijvoorbeeld, Pampers mag ook. Elke keer als mensen ons iets dergelijks geven denk ik: "Ha, weer geld uitgespaard voor een CD". Een praktische instelling waar ik van hou.

Kijk, de zorg voor een baby betekent heel veel liefdevol thuiszitten. Het verantwoord opvoeden van een kind doet je in een andere wereld belanden. Bij veel zaken moet je verstek laten gaan. Te moe, geen tijd en op den duur geen belangstelling meer. De wereld wordt steeds kleiner maar daar tegenover staat, zegt men, het geluk en de vreugde van kinderen. Ook problemen van een andere orde dienen zich aan. Wanneer zal ik mijn ouderschapsverlof opnemen?
Weer tussen april en september? God, wat heb ik daar de eerste keer van genoten! De baby sliep s'middags altijd en pa zat dan in de lommerrijke tuin lekker in het zonnetje van zijn uitgespaarde CD te genieten.
Een praktische instelling waar ik van hou.

Frans Ottenhof