Bijdrage aan discussie Arbeid en Zorg

B. Lampe (29 jaar, man), Filosofisch bureau De Bovenkamer schreef:

Als het er op aan komt, en er fundamentele keuzes gemaakt moeten worden, zijn meer vrouwen dan mannen geneigd te kiezen voor een rolverdeling waarin zij hun werk op een goede wijze kunnen combineren met de opvoeding van hun kinderen. Evenzo zijn meer mannen geneigd het inkomens- en carriere perspectief te laten prevaleren. Beide neigingen houden elkaar in stand: als een vrouw niet zegt, als moet worden beslist wie er minder gaat werken, dat voor haar het betaalde werk even belangrijk is als voor hem, zal het hem makkelijker gemaakt worden door te gaan met een full-time werkweek. Als een man niet aan zijn vrouw duidelijk maakt dat hij er op staat ook een deel van zorg en huishouden daadwerkelijk voor zijn rekening te nemen, zal hij in de onderhandelingen eerder toestaan dat de vrouw zegt: ik doe het wel. Zowel mannen en vrouwen zullen dus na moeten denken over hun standpunt ten aanzien van het combineren van werk en zorg, zij zullen in ieder geval bewust moeten kiezen voor een bepaalde rolverdeling. In tegenstelling tot de stelling denk ik dat er voor mannen nog meer drempels en weerstanden zijn te overwinnen voordat een onbevooroordeelde keuze kan worden gemaakt. Vrouwen zijn al 30 jaar aan het emanciperen, en zullen niet vaak meer als vanzelfsprekend voor het huishouden kiezen. Als vrouwen daar wel voor kiezen doen ze dat in de wetenschap dat er ook andere mogelijkheden zijn. Voor mannen is het nog niet zo duidelijk welk belang zij er bij hebben om minder betaald werk te gaan doen, en meer onbetaald werk. Betaald werk is voor mannen heel belangrijk, het verschaft maatschappelijke status, inkomen. In de meeste bedrijven heerst een mannen-cultuur: een mannelijke werknemer werkt fulltime, punt uit. er wordt de nadruk gelegd op mannelijke eigenschappen zoals competitief bezig zijn, presteren, scoren. Het is een grotere stap voor mannen om dit denken achter zich te laten, en zich ook te gaan realiseren hoe waardevol onder andere zorgtaken kunnen zijn, dan het is voor vrouwen om in te zien dat betaald werk ook heel belangrijk is. Als er veel vrouwen zijn die niet alles in dienst van hun carriere willen stellen, waardoor ze toch minder op topfuncties terecht komen, is dat maar voor een klein deel hun probleem. Voor het grootste deel is het het probleem van het heersende beeld in bedrijven en instellingen dat het onmogelijk is carriere te maken als je niet bereid bent daar je hele priveleven voor opzij te schuiven. Het zou een winst zijn als ook mannen tegen dat beeld in opstand kwamen: voordat we zover zijn is er echter nog een lange weg te gaan. Voor de volledigheid: natuurlijk moet er wel gekozen kunnen worden. dat vereist naast een mentaliteitsverandering bij zowel mannen als vrouwen ook wettelijke/organisatorische mogelijkheden om meer dan nu werk en zorg te combineren (zie de discussie over de vorige stelling).

(dinsdag 03 Juni 1997 om 12:19 uur )