Bijdrage aan discussie Arbeid en Zorg

Ben Lampe (29 jaar, man), De Bovenkamer schreef:

Het kan voor werkgevers inderdaad best lastig zijn als werknemers hun baan moeten combineren met een aantal dwingende verplichtingen in de prive-sfeer. Dit kan de nodige organisatorische problemen met zich mee brengen. Veel van deze organisatorsiche problemen zijn echter oplosbaar met een dosis creativiteit en goede collegiale verhoudingen. Het grootste probleem is de beeldvorming rond werknemers die niet de indruk wekken volledig beschikbaar te zijn voor hun werk. Voor veel werkgevers betekent 'commitment' dat je vijf dagen werkt en ook niet te beroerd bent even wat werk mee naar huis te nemen. Collega's geven allerlei commentaar als je een dag minder in de week gaat werken, in de trant van: "laat ons het werk maar doen" of "ik zou ook wel wat meer vrije tijd willen".
Gelukkig zijn er in ons land goede afspraken gemaakt over een 40-urige werkweek en arbeids- of verlofregelingen. Desondanks wordt nog vaak de indruk gewekt dat je niet echt metelt als je niet bereid bent 60 uur per week je leven in dienst te stellen van je werk. Dat is belachelijk, zeker als je bedenkt hoe belangrijk het is dat mensen tijd en aandacht schenken aan hun kinderen. Zowel voor die kinderen zelf, die er meer aan hebben als ze aanwezige ouders hebben, als voor de ouders, want waarom werk je zo hard als je geen tijd hebt om de vruchten daarvan te plukken?
Bovendien is het belachelijk als je bedenkt hoe slecht nog steeds het betaalde werk in ons land verdeeld is, waar zoveel mensen graag korter willen gaan werken en waar dus zoveel mensen niet aan de bak kunnen komen.
Daarom hoop ik van harte dat de wet wordt aangenomen dien mensen het recht geeft 20 procent minder te gaan werken. Misschien dat werkgevers er geen baat bij hebben, maar gelukkig hebben die het niet voor het zeggen en zijn er ook nog andere waarden in het leven dan economische afwegingen.

(donderdag 29 Mei 1997 om 23:21 uur )