Bijdrage aan discussie Arbeid en Zorg

Joep Zander (44 jaar, man), wg familierecht schreef:

Het kan je onmogelijk worden gemaakt om vrij te kiezen;
zo zou ik de stelling in willen vullen.

Dit beslaat niet alleen het probleem van het werken in
deeltijd. Ik begrijp dat het dikwijls moeilijk zal zijn een
aantal carriereperspektieven op te geven.
Maar als je met minder genoegen neemt kan het volgens mij altijd. Uiteindelijk hebben we in Nederland nog altijd uitkeringen die prima te kombineren zijn met vrijwilligerswerk.
En ook mannen die het grootste deel van de zorg doen kunnen
uiteraard de eerste jaren van het leven van hun kind vrijstelling
krijgen van sollicitatieplicht bij de sociale dienst.
Of niet...

Als je de kranten volgt kom je het begrip bijstandsvader nergens
tegen; het lijkt wel of het niet bestaat. Noch zorgende bijstandsvaders,
noch omgangsgerechtigde bijstandsvaders ( die het wellicht nog
veel moeilijker hebben)

Hiermee komen we dus op het maatschappelijk-politieke discours
waarin vaders eigenlijk niet bestaan. Althans geen vaders die een
veilige, continuerend-stabiele autonome band met hun kinderen aangaan.

*Vaders? Wisselvaders zul je bedoelen. Als de partner van de moeder
wisselt, wisselt de vader. Nu juridisch ingebed in nieuwe voorstellen
van Mevrouw Schmitz.
*Vaders? Dier bestaan eigenlijk niet als je formulieren
van rechtbanken moet geloven.
*Vaders? maar dan toch zeker niet voor jonge kinderen;
dat gaat nooit goed (zeggen kinderbeschermers)
*Vaders? Biologische vaders; zaaddonors zul je bedoelen en dat telt niet.Nee dan de biologische moeder.
*Vaders.... speeltjes voor de kinderen
*Vaders? bestaat dat nog?

Als we ons eigen vaderschap serieus nemen moeten we misschien
wat minder zeuren over achteruitgang in inkomen.
Er zijn vaders die er makkelijk een ton voor overhebben als
ze eindelijk maar een keer autonoom kontakt met hun kinderen werd toegestaan.

En het aansnijden van dat probleem is blijkbaar niet politiek korrekt.
Ik hoop binnen deze diskussie te mogen aanschouwen dat dat probleem
ook door mijn mannen-vader-broeders een keer serieus wordt genomen.
Laten we eens goed onderzoeken hoeveel roldoorbrekende vaders de
afgelopen jaren op hun bek zijn gegaan doordat ze in geen enkel straatje pasten.
Die zich niet bij de vaderbewegingen durven aansluiten uit angst dat ze door de emancipatiebeweging scheef worden aangekeken wegens hun politiek-emancipatoir incorrekte gedrag.?
Waardoor de vaderbeweging ook weer bleef steken op een bedenkelijk mager
niveau. Enz.

Het motto van de Duitse vaderbeweging ( Vateraufbruch fur kinder is
" Mehr Vater fur's kind. En dat lijkt me een goed motto waaronder
de "nieuwe-vader-bewegiung en de rest elkaar zouden moeten kunnen vinden.

Joep zander

(woensdag 14 Mei 1997 om 10:00 uur )