Bijdrage aan discussie Arbeid en Zorg

Anne Mulder-Overbeeke (40 jaar, vrouw), schreef:

Tot voor een jaar was ik het niet eens met deze stelling
Wij maakten een bewuste keuze toen onze oudste werd geboren. Hij is inmiddels 8, de ander is 7.
We waren al twee-verdiener, werden beide part-timer en deelden de zorgtaken.
Je kunt met de nodige energie, creativiteit, doorzettingsvermogen de situatie zo maken zoals je die samen graag wilt.

Maar toen gingen wij wel uit van de situatie van gedeelde taken. Onze situatie is helaas gewijzigd.
Mijn man is vorig jaar, net na de invoering van de nieuwe ANW en voor de uitgebreide reclamecampagnes over het bijverzekeren van het ANW-gat zeer plotseling overleden. 40 jaar oud.

Er is voor mij nu geen vrije keuze meer om werk en zorg te combineren. Ik moet zorg en arbeidstaken combineren, of ik dat wil of niet.
Mocht ik namelijk kiezen voor het zelf verzorgen en opvoeden van mijn kinderen (die mij misschien nu nog wel harder nodig hebben dan anders) dan kan ik een ANW-uitkering (incl. half- wezen uitkering) ontvangen ter hoogte van het minimumloon.
Omdat ik met name voor mijn kinderen de trein moet/wil laten doorrijden is op korte termijn verhuizen niet aan de orde, en wat mij betreft op geen enkele termijn: het is ‘ons huis’. Wij hebben een duurder huurhuis (huursubsidie niet mogelijk), de portie woonlasten komt nu dubbeldik op de boterham. Dit in tegenstelling tot koopwoningen, dan ben je in een vergelijkbare situatie voor een groot deel van de woonlasten af.
Daarnaast hadden we een bepaalde (weliswaar niet overdreven) ‘levensstandaard’.
De overgang van de inkomsten van twee parttime HBO/WO-banen naar het mimumloon plus een klein nabestaandenpensioen is niet te overbruggen.

Ik combineer nu dus zorg en werk. Waardoor het draait?
1. Een flexibele werkgever
2. Een tweetal trouwe oppassen aan huis (voor mijn kinderen vond ik het beter ze niet op de Buitenschoolse Opvang of in een gastgezin te plaatsen (ze hebben genoeg te verstouwen en ze hoefden zich op deze manier niet nog eens in een nieuwe groep te manifesteren))
3. Een buurvrouw waar de kinderen 2x in de week voor schooltijd, om 7.30 naar toe kunnen
4. Mijn moeder die 1x in de week de kinderen naar school helpt
5. Een vriendin waarmee de jongens op mijn ‘werkdagen’ mee naar school kunnen fietsen
6. Diezelfde vriendin als vliegende keep, want alles gaat, als er niets mis gaat....

En de vakanties?
Ik vertrouw erop dat met de nodige inventiviteit en hulp elke vakantie ‘gedekt’ kan zijn. (En dat ‘de jaren’ voor mijn moeder en schoonmoeder niet te snel gaan tellen, beiden 70+).

P.S.1
Overigens voor de oppassen aan huis heb ik geen recht op aftrek van kosten bij de buitengewone lasten. De gastoudercentrale heeft de opvang van kinderen bij de kinderen thuis nog niet in het dienstenpakket. Er zitten teveel juridische haken en ogen aan.....
Alleen wanneer de opvang via een georganiseerde en goedgekeurde instantie plaatsvindt is zeer beperkte aftrek mogelijk.

P.S.2
Geen rechter zou het in zijn hoofd halen een alimentatie voor de kinderen toe te wijzen die overeenkomt met de bedragen waar je volgens de ANW-half-wezen uitkering op dit moment op mag rekenen. (381 bruto per maand, ongeacht het aantal kinderen).

P.S.3
Vandaag stond op NOS-teletekst pag 106 ‘de modernisering van het huidig pensioenstelsel kost vele miljarden....Een deel kan worden gevonden in het snoeien van nabestaandenpensioenen’.

P.S.4
Het gelijktijdig rouwen en rekenen is een zware, haast onmogelijke opgave. Ik begrijp in het kader van europese wetgeving dat de AWW-wet aan herziening toe was.
De introductie van de ANWin de media (TV postbus 51) is ronduit misleidend geweest. ‘Je kunt nu ook recht hebben op een uitkering van de ANW als je niet gehuwd bent’!!
De boodschap had moeten zijn: PAS OP, HET IS BIJNA 1 JULI, DE NIEUWE ANW GAAT IN, LAAT U VOORREKENEN WAT HET U SCHEELT , BEL 06-0051, EN VERZEKER U BIJTIJDS BIJ!!!!.
In september ‘96 bleek 2 a 3% zich bijverzekerd te hebben, voor zover dat al kon, omdat de verzekeraars nog niet ingespeeld waren op de nieuwe situatie. Daarbij wist bijna niemand, bleek uit onderzoek, wat de nieuwe ANW voor hem of haar voor consequenties had.
Als lid van een gezin dat een flink deel van het inkomen besteedt aan verzekeringen heb ik een behoorlijk katerig gevoel overgehouden aan de Postbus 51 spot over de ANW die ook nog vergelijkbare beelden had (van een peper en zout stelletje) met de reclamespot van een grote levensverzekeraar ‘hoe je ook samenleeft, wij verzekeren’

P.S. 5
Misschien voerde deze reactie wat ver, maar ik wat ik wil aangeven is dat het denken over het kunnen kiezen tussen zorg en arbeidstaken een luxe probleem is.

P.S. 6
Veel anderen die in een een-ouder situatie zitten hebben ook geen vrije keus.
De slimme meid is inmiddels op haar toekomst voorbereid, heeft over het algemeen toch nog de lager betaalde banen.
Maar hoe zit het met de slimme jongens in vergelijkbare situaties?

P.S. 6
Voor suggesties houd ik mij aanbevolen.

(zondag 11 Mei 1997 om 00:51 uur )