Bijdrage aan discussie Arbeid en Zorg

M. Roodenburg (29 jaar, vrouw), schreef:

Zelf heb ik er relatief gemakkelijk voor kunnen kiezen om parttime
te gaan werken. Ik ben management assistente en kon mijn 40-urige
werkweek omzetten naar een 24-urige werkweek (daarmee tevens het
begrip duo-baan introducerend). Mijn man daarentegen heeft een
baan op directie-niveau, is veel in het buitenland en had dus
niet veel te kiezen. Het parttime gaan werken leverde op zichzelf
weinig problemen op. Het vinden van geschikte opvang was lastiger.
Dat is uiteindelijk wel gelukt bij een kinderdagverblijf, maar de
wachttijden zijn zodanig lang dat je nauwelijks voorkeur uit kunt
spreken voor bepaalde dagen/dagdelen. Je moet blij en dankbaar zijn
dat er uberhaupt plaats is. Wat betreft de opvang vind ik dat de
tijden waarop mijn kind gehaald/gebracht moet worden, erg star. Door
mijn baan als management assistente moet er wel eens een spoedbrief
om 17.00 uur de deur uit. Ook zijn er vergaderingen die uitlopen,
bezoekers die wat later zijn en noem maar op. Met dit alles heeft
het dagverblijf niets te maken. Brengen na 08.00 uur en halen voor
17.30 uur, dat is de ruimte die je hebt. Ik zou ervoor willen pleiten
niet alleen langere openstelling ten bate van de NaSchoolseOpvang (NSO)
maar ook voor "normaal" werkende ouders in te voeren. Ook de
"verplichte" ADV-dagen, zoals vandaag het geval is bij het dagver-
blijf van mijn dochtertje, vind ik een raar fenomeen. Ik beoordeel
het kinderdagverblijf als zorginstelling, en naar mijn mening sluiten
ook ziekenhuizen hun deuren niet de dag na Hemelvaart.

(vrijdag 09 Mei 1997 om 15:37 uur )