Bijdrage aan discussie Arbeid en Zorg

Johanna van Kempen (35 jaar, vrouw), schreef:

Soms heb ik de neiging om nieuwe onderzoeken zo snel mogelijk onder het tapijt te vegen, of anderszins te verdonkeremanen. Dit riekt naar het pleiten voor schandelijke censuur, maar ik word er wel heel moe van dat zogenaamd objectief onderzoek uitwijst dat mannen meteen beter zijn als ze een klassiek vrouwenterrein op zich nemen. Voor de algemene beeldvorming is dit contra-productief en volgens mij ook niet realistisch. Is er ook aan gedacht dat mannen die voor kinderen zorgen super-gemotiveerd zijn? Zo'n uitspraak suggereert dat het toekomstige vaderschap in goede handen is en dat het allemaal best goed komt. Ik denk dat er heel veel jongens zijn die het geen ene fuck intereseert en zich alleen bezighouden met hun toekomstige carriere. Huishouden oke, maar dat de baby een kind is dat jou, als jongen aangaat, zie ik niet zo direct in de praktijk omgezet. En dan denk ik aan:vechten voor een deeltijdfunctie, het organiseren van de oppas en al die andere regeldingen. De verantwoordelijkheid voor de dagelijkse gang van zaken is meer dan een luier verschonen en en een liedje zingen als de baby huilt. En dan baseer ik mij even op interviewtjes met jongens bijvoorbeeld onlangs in VB-magazine. Misschien niet wetenschappelijk aangepakt, maar wel de vaders van morgen. Ik baal er van dat een thema als vaderschap/moederschap meteen in een competatieve sfeer getrokken wordt, terwijl het moderne vaderschap een opkomend fenomeen is. Wie ziet er nou echt kans om in deeltijd te werken en in deeltijd te zorgen? Zelf ben ik heel benieuwd hoe homo-ouders de zorg- en werktaken verdelen. Zijn zij sneller en creatiever in het vinden van oplossingen, of lijkt het homo-ouderschap in de praktijk toch veel op het zogenaamde klassieke gezin,( whatever that may be?).

(donderdag 19 Juni 1997 om 23:45 uur )